(+) RDLP Białystok - 50 ha
N-ctwo Maskulińskie - 25 ha
N-ctwo Nowogród - 25 ha
(+) RDLP Olsztyn - 550 ha
N-ctwo: Dwukoły - 125 ha,
Lidzbark - 200 ha,
Mragowo - 75 ha,
Myszyniec - 50 ha,
Ostrołęka - 50 ha,
Spychowo - 25 ha,
Wielbark - 25 ha,
UWAGA ! wyjasnienie dotyczące ilości wywieszanych pułapek feromonowych
pomocnych w obserwacji lotu motyli brudnicy mniszki:
- obserwacje prowadzone przy pomocy pułapek feromonowych nie służą do określenia
ewentualnego zagrożenia przez brudnicę mniszkę, tylko do obserwacji rozpoczęcia
i kulminacji rójki motyli.
- o ilości wywieszaniu pułapek feromonowych decyduje Nadleśnictwo.
Zagrożenie drzewostanów przez brudnicę mniszkę określane jest na podstawie
obserwacji siedzących motyli - SAMIC - na pniach drzew,
licząc ilość siedzących motyli - samic na pniu jednego drzewa.
II. Brudnica nieparka
-brak zagrożenia
III. Boreczniki sosnowe
Zagrożenie (+++)
RDLP Białystok na pow 1350 ha
- N-ctwo Augustów, na pow. 50 ha
- N-ctwo Nowogród, na pow. 800 ha
- N-ctwo Pisz, na pow. 500 ha
RDLP Olsztyn na pow. 1400 ha
- N-ctwo Korpele, na pow. 100 ha
- N-ctwo Myszyniec, na pow. 400 ha
- N-ctwo Spychowo, na pow. 50 ha
- N-ctwo Szczytno, na pow. 750 ha
- N-ctwo Wielbark, na pow. 100 ha
Zagrożenie (++) stwierdzono:
RDLP Białystok na pow. 900 ha
- N-ctwo Knyszyn, na pow. 100 ha
- N-ctwo Nowogród, na pow. 800 ha
RDLP Olsztyn na pow. 1050 ha
- N-ctwo Korpele, na pow. 200 ha
- N-ctwo Myszyniec, na pow. 450 ha
- N-ctwo Olsztyn, na pow. 50 ha
- N-ctwo Szczytno, na pow. 50 ha
- N-ctwo Wielbark, na pow. 300 ha
Zagrożenie (+) stwierdzono:
RDLP Białystok na pow. 1800 ha
- N-ctwo Drygały, na pow. 150 ha
- N-ctwo Knyszyn, na pow. 100 ha
- N-ctwo Maskulińskie, na pow. 100 ha
- N-ctwo Nowogród, na pow. 1000 ha
- N-ctwo Nurzec, na pow. 100 ha
- N-ctwo Pisz, na pow. 350 ha
RDLP Olsztyn na pow. 3100 ha
- N-ctwo Ciechanów, na pow. 100 ha
- N-ctwo Dwukoły, na pow. 50 ha
- N-ctwo Jedwabno, na pow. 150 ha
- N-ctwo Korpele, na pow. 650 ha
- N-ctwo Myszyniec, na pow. 750 ha
- N-ctwo Olsztyn, na pow. 50 ha
- N-ctwo Ostrołęka, na pow. 50 ha
- N-ctwo Spychowo, na pow. 250 ha
- N-ctwo Szczytno , na pow. 300 ha
- N-ctwo Wielbark, na pow. 650 ha
- N-ctwo Wipsowo, na pow. 100 ha
w związku z powyższym ZOL proponuje:
- założenie P.O. (punkt obserwacyjny rozwoju boreczników).
RDLP Białystok w N-ctwie Nowogród - L-ctwo Łacha oddz. 5a
Pisz - L-ctwo Jeleni Bór oddz.258b
w RDLP Olsztyn w N-ctwie Myszyniec - L-ctwo Rudne oddz.102c
Szczytno - L-ctwo Narty oddz. 79Bb
W tym celu obecnie należy przygotować po 2 wylęgarki:
- ramka - skrzynka bez dna o wymiarach 1x1 m i wysokości 20-30 cm, przykryta np. gazą, starą firanką
i obłożyć boki mchem tak, aby nie mogły wylecieć na zewnątrz lęgnące się imago boreczników.
ZOL w terminie późniejszym w trakcie lustracji terenowej przekaże obserwatorom dokładne wytyczne prowadzenia obserwacji tych owadów.
W tych oraz we wszystkich, w ocenie Nadleśnictwa potencjalnych miejscach,
należy w sezonie wiosennym (15 maja - 30 czerwca) prowadzić obserwacje, zwracając uwagę czy występują żerujące larwy boreczników,
lustrując szczególnie:
- nasłonecznione ściany lasu,
- powierzchnie prześwietlone,
- przydrożne oraz rosnące w lukach podrosty,
Pamiętając, że pierwsze zauważane żery, to najczęściej pojedyncze objedzone gałązki widoczne z daleka
jako żółto-brązowe plamy (z pozostawionych resztek igieł) na tle zielonych koron sosen.
Ponadto należy obserwować, czy nie ma opadu ekskrementów na drogi, kałuże, pajęczyny, pniaki, runo leśne, itp., dodatkowo obserwować korony w trakcie trzebieży.
Kontrolną ścinkę drzew na płachty, celem liczenia żerujących larw, Nadleśnictwa rozpoczną na sygnał
z ZOL lub RDLP (w III dekadzie maja lub na przełomie maja
i czerwca br.).
IV. Strzygonia choinówka
Zagrożenie (+++) stwierdzono:
RDLP Białystok - N-ctwo Nowogród, na pow. 50 ha
Zagrożenie (++) stwierdzono:
RDLP Olsztyn - N-ctwo Korpele, na pow. 50 ha
Zagrożenie (+) stwierdzono:
RDLP Białystok na pow. 650 ha
- N-ctwo Augustów, na pow. 150 ha
- N-ctwo Bielsk, na pow. 50 ha
- N-ctwo Nowogród, na pow. 250 ha
- N-ctwo Pisz, na pow. 50 ha
- N-ctwo Płaska, na pow. 50 ha
- N-ctwo Pomorze, na pow. 50 ha
- N-ctwo Żednia, na pow. 50 ha
Razem: 650ha
RDLP Olsztyn na pow. 1850 ha
-N-ctwo Ciechanów, na pow. 250 ha
- N-ctwo Dwukoły, na pow. 50 ha
- N-ctwo Jedwabno, na pow. 100 ha
- N-ctwo Korpele, na pow. 300 ha
- N-ctwo Miłomłyn, na pow. 100 ha
- N-ctwo Myszyniec, na pow. 100 ha
- N-ctwo Nidzica, na pow. 100 ha
- N-ctwo Nowe Ramuki, na pow. 50 ha
- N-ctwo Olsztynek, na pow. 50 ha
- N-ctwo Olsztyn, na pow. 50 ha
- N-ctwo Ostrołęka, na pow. 50 ha
- N-ctwo Spychowo, na pow. 100 ha
- N-ctwo Stare Jabłonki, na pow. 50 ha
- N-ctwo Strzałowo, na pow. 150 ha
- N-ctwo Susz, na pow. 100 ha
- N-ctwo Szczytno, na pow. 150 ha
- N-ctwo Wipsowo, na pow. 100 ha
w związku z powyższym ZOL proponuje:
- założenie P.O. (punkt obserwacyjny rozwoju strzygoni choinówki).
w N-ctwie Nowogród - L-ctwo Złota Góra oddz. 190d
W tym celu, obecnie należy przygotować 1 wylęgarkę
- ramka - skrzynka bez dna o wymiarach 1x1 m i wysokości 20-30 cm,
przykryta np. gazą, starą firanką, obłożyć boki mchem tak, aby nie mogły wylecieć na zewnątrz lęgnące się imago strzygoni.
ZOL w terminie późniejszym w trakcie lustracji terenowej przekaże obserwatorom dokładne wytyczne prowadzenia obserwacji tych owadów.
Kontrolną ścinkę drzew na płachty, celem liczenia żerujących gąsienic, Nadleśnictwa rozpoczną na sygnał z ZOL lub RDLP .
V. Poproch cetyniak
Zagrożenie (+++) stwierdzono:
RDLP Olsztyn - N-ctwo Korpele, na pow. 100 ha
Zagrożenie (++) stwierdzono:
RDLP Białystok na pow. 150 ha
- N-ctwo Knyszyn, na pow. 50 ha
- N-ctwo Pisz, na pow. 100 ha
RDLP Olsztyn na pow. 550 ha
- N-ctwo Jedwabno, na pow. 50 ha
- N-ctwo Korpele, na pow. 250 ha
- N-ctwo Nowe Ramuki, na pow. 200 ha
- N-ctwo Olsztyn, na pow. 50 ha
Zagrożenie (+) stwierdzono:
RDLP Białystok na pow. 220 ha
- N-ctwo Bielsk, na pow. 100 ha
- N-ctwo Drygały, na pow. 300 ha
- N-ctwo Maskulińskie, na pow. 50 ha
- N-ctwo Nowogród, na pow. 200 ha
- N-ctwo Nurzec, na pow. 50 ha
- N-ctwo Pisz, na pow. 800 ha
- N-ctwo Płaska, na pow. 300 ha
- N-ctwo Pomorze, na pow. 50 ha
- N-ctwo Rajgród, na pow. 50 ha
- N-ctwo Żednia, na pow. 300 ha
RDLP Olsztyn na pow. 6000 ha
- N-ctwo Jedwabno, na pow. 1750 ha
- N-ctwo Korpele, na pow. 750 ha
- N-ctwo Lidzbark, na pow. 50 ha
- N-ctwo Myszyniec, na pow. 150 ha
- N-ctwo Nidzica, na pow. 100 ha
- N-ctwo Nowe Ramuki, na pow. 350 ha
- N-ctwo Olsztyn, na pow. 100 ha
- N-ctwo Orneta, na pow. 100 ha
- N-ctwo Spychowo , na pow. 100 ha
- N-ctwo Strzałowo, na pow. 250 ha
- N-ctwo Szczytno, na pow. 600 ha
- N-ctwo Wielbark, na pow.1650 ha
- N-ctwo Wipsowo, na pow. 50 ha
W II dekadzie czerwca br. (zależnie od warunków pogodowych) przeprowadzić obserwację rójki motyli, celem bliższej
orientacji miejsc występowania i nasilenia
lotów.
Takie informacje mogą być przydatne w lokalizacji miejsc ewentualnej ścinki drzew na płachty oraz w następnych jesiennych poszukiwaniach szkodników w ściole.
Rójka odbywa się w dni słoneczne, najintensywniej w godz. 11-12.
Dokładny termin zostanie określony na podstawie wylęgu imago.
w związku z powyższym ZOL proponuje:
- założenieP.O. (punkt obserwacyjny rozwoju poprocha cetyniaka).
w N-ctwie Korpele - L-ctwo Sawica oddz. 503b
W tym celu obecnie należy przygotować 2 wylęgarki:
- ramka - skrzynka bez dna o wymiarach 1x1 m i wysokości 20-30 cm, przykryta np. gazą, starą firanką i
obłożyć boki mchem tak, aby nie mogły wylecieć na zewnątrz lęgnące się imago poprocha.
ZOL w terminie późniejszym w trakcie lustracji terenowej przekaże obserwatorom dokładne wytyczne prowadzenia obserwacji tych owadów.
VI. Barczatka sosnówka
zagrożenia nie stwierdzonoVI. Szkodniki drzewostanów liściastych
Obserwacje i prognozy na 2012 r. przewidują zagrożenie ze strony głównie miernikowców oraz zwójek (w mniejszym stopniu)
oraz konieczność podejmowania zabiegów ratowniczych, przede wszystkim w N-ctwie Czarna Białostocka.
zagrożenie stwierdzono:
RDLP Białystok
N-ctwo Czarna Białostocka - powierzchnia zagrożona w stopniu krytyczny ok. 800 ha
Podkreślić należy, że na zagrożonej powierzchni (obręb Kumiałka) występuje nierównomierne pojawianie się liści na dębach. Różnica w terminie rozwoju sięga 2-3 tygodni.
N-ctwo Giżycko - powierzchnia zagrożona w stopniu krytycznym ok. 400 ha
N-ctwo Rudka - powierzchnia zagrożona w stopniu krytycznym ok. 100 ha
N-ctwo Łomża - powierzchnia zagrożona w stopniu krytycznym ok. 50 ha
RDLP Olsztyn
N-ctwo Mrągowo - powierzchnia zagrożona ok. 500ha (wg karty sygnalizacyjnej)
W związku z powyższym ZOL proponuje kontrolę ich rozwoju:
w RDLP Białystok
w N-ctwach Giżycko, Rudka, Łomża
w RDLP Olsztyn
w N-ctwie Mrągowo
oraz w innych drzewostanach i Nadleśnictwach, gdzie obserwowano żery miernikowców lub silne loty motyli, poprzez zebranie gałązek (tzw. bukietów).
W tym celu:
- w terminie do 15 marca w każdym wymienionym oddziale należy zebrać z jednego wybranego drzewa po 8-10 gałązek możliwie równomiernie
rozmieszczonych w koronie (wybrane drzewo ściąć lub wykorzystać złomy, wywroty),
- gałązki należy umieścić w pojemnikach z wodą, osobno z każdego drzewa, w ciepłym pomieszczeniu, tak aby była możliwość obserwacji
opadu ekskrementów na podłożonym jasnym papierze oraz tak, aby gałązki z poszczególnych pojemników nie stykały się ze sobą,
- bukiety (pojemniki) powinny być oznakowane: L-ctwo, oddział, pododdział, data zbioru,
- zapis z obserwacji powinien zawierać:
- datę umieszczenia w pojemniku,
- datę obserwacji pierwszych pękających pączków,
- datę początku opadania ekskrementów (nasilenie się opadu),
- datę ewentualnego rozwoju pączków przy braku żerów.
Natomiast w N-ctwie Czarna Białostocka, ZOL Olsztyn wspólnie z Nadleśnictwem dokona wyboru oddziałów i drzew podczas lustracji terenowej (styczeń/luty).
Informacje powyższe będą pomocne przy klasyfikowaniu drzewostanów do ewentualnego zabiegu ratowniczego.
zobacz link:zwójki i miernikowce(dęby)
Nadal problemem jest wydzielanie się
posuszu, przede wszystkim dębowego, głównie są to skutki występowania opiętków,
w latach ubiegłych oraz wskutek występowania chorób grzybowych (opieniek i innych).
Inne
- nie stwierdzono
SZKODNIKI WTÓRNE korniki świerka
Drzewostany świerkowe i z udziałem świerka.
Istotą powodzenia w ograniczaniu gradacji kornika drukarza jest opanowanie
I-szej generacji - to znaczy, maksymalnie pełne usunięcie z lasu drzew zasiedlonych
przez tę generację.
Jednocześnie należy zaznaczyć, że poważne kłopoty zwłaszcza w okresie gradacji
korników mają nadleśnictwa z pozyskaniem zasiedlonego drewna świerkowego
w strefach ochronny ptasich gniazd, w których obowiązuje "niezrozumiały" zakaz wstępu.
Dlatego też, z wnioskami o pozwolenie wejścia w te strefy należy występować do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska odpowiednio wcześniej.
Należy pamiętać, że potencjał rozwojowy korników, szczególnie korników świerka, jest stale wysoki. Takie czynniki jak sprzyjające rozwojowi warunki pogodowe (upały, susze), klęski żywiołowe w drzewostanach (wiatrołomy, śniegołomy), zaniedbania higieny sanitarnej lasu, dynamizują rozwój korników i w krótkim czasie populacja może osiągnąć fazę gradacji.
ZOL przypomina, że prawidłowe postępowanie w walce z kornikami to:
- dobre rozeznanie o zagrożeniu, czyli kompleksowa lustracja drzewostanów świerkowych
i z udziałem świerków, celem wyszukania i lokalizacji wszystkich miejsc, gniazd
z występującymi drzewami zasiedlonymi przez korniki.
- naniesienie tych miejsc na mapy ochrony lasu, celem ułatwienia ich kontroli,
- miejsca z występującym posuszem bezwzględnie uprzątnąć z drzew zasiedlonych,
a pozyskane drewno winno bezwzględnie być na bieżąco wywożone z lasu, najpóźniej
do 15 kwietnia,
- wszystkie miejsca zlokalizowane jako zagrożone prze korniki, należy systematycznie
kontrolować, najlepiej w comiesięcznych nawrotach,
- w okresie pojawiania się drzew trocinkowych miejsca, w których występują lub miejsca
gdzie potencjalnie mogą występować drzewa trocinkowe, muszą być bezwzględnie
kontrolowane 2 razy w tygodniu celem wyszukiwania i usuwania drzew zasiedlonych,
- w tym celu należy odpowiednio wcześniej zabezpieczyć (zatrudnić) "trocinkarzy"
do wyznaczania drzew trocinkowych oraz zasiedlonych, a ponadto kontroli pułapek
klasycznych i feromonowych.
- na pułapki klasyczne należy wykorzystywać ewentualne wywroty, złomy, drzewa osłabione
np. pochylone. Do drzew pułapkowych, które są oddalone od ściany drzewostanu
na odległość odpowiadającą wysokości drzew, można doczepić feromon, celem
podwyższenia ich atrakcyjności, jako przynęta na korniki,
- na pułapki klasyczne można też przeznaczyć zmygłowane drewno oczekujące na wywóz
z lasu, pamiętając jednak, że takie drewno musi być wywiezione z lasu w ciągu 2-3 tygodni
od momentu ich zasiedlenia.
- pułapki feromonowe pojedynczo lub grupowo wystawiamy w lukach, gniazdach,
w terminie do 10 kwietnia.
UWAGA ! Skuteczną metodą ograniczania rozwoju I generacji jest wystawianie pojedynczych
pułapek feromonowych w małych gniazdach, miejscach, gdzie odległość od
najbliższych świerków jest mała. Ma ona celu wyłapanie korników
wychodzących ze ściółki po przezimowaniu.
Czas wystawienia pułapek w takich miejscach to 5-7 dni ( max. do 10 dni
- pojedyncze
pułapki muszą być bezwzględnie usunięte z tych miejsc zaraz po zauważeniu
pierwszych "wgryzów" na drzewach stojących.
Lepiej nie wystawiać pułapek feromonowych w zestawach po 5 sztuk.
Natomiast zaleca się
wystawianie pułapek feromonowych grupowo po 3 sztuki, co umożliwi zabezpieczenie
większej ilości gniazd kornikowych.
Pułapki należy ustawiać szeregowo (nie w skupiskach) w odległości 3-4 m (jedna od
drugiej), tak aby wspólnie tworzyły tzw. "ścianę zapachową" wabiącą korniki.
Odległość pułapek od ściany lasu winna wynosić ok. 25 m. (jest to odległość
odpowiadająca mniej więcej wysokości drzewa).
Przy wykładaniu i wystawianiu pułapek kierować się zasadą:
tyle wystawiam/wykładam pułapek, ile jestem w stanie skontrolować
Kontrola pułapek feromonowych winna odbywać się nie rzadziej niż 2 razy w tygodniu.
W dni bardzo upalne, lepiej kontrolować pułapki max. co 2 dni,
zapobiegając procesom
gnilnym i rozkładowi odłowionych korników, co ma znaczący wpływ na skuteczność
odłowów. Butelki winny być czyszczone z odłowionych korników. Butelki, w których
nastąpił proces gnilny, należy bezwzględnie umyć, ponieważ zapach gnijących owadów
daje odwrotny efekt.
- jeśli wystąpią trudności z terminowym wywozem pozyskanego drewna świerkowego z lasu,
należy zasiedlone drewno zabezpieczyć poprzez korowanie, zatapianie, zraszanie
ewentualnie opryskać chemicznie (ale tylko przed zasiedleniem).
- korowaniu podlega drewno, pod korą którego są larwy, ewentualnie jaja.
Płaty zdartej kory wystarczy odwrócić, aby znajdujące się pod nią larwy, jaja
uległy przeschnięciu na słońcu lub zostały wybrane przez ptaki i mrówki.
Jeśli pod korą są już poczwarki lub niewybarwione chrząszcze korowanie nie daje
pożądanych efektów.
- resztki poeksploatacyjne (czuby, gałęzie, tylce itp.) należy poddać zrębkowaniu aby nie
dopuścić do zasiedlenia ich przez tzw. drobne korniki i wyprowadzenia przez nie nowej
generacji, można też porozrzucać do przeschnięcia,
a najlepiej spalić, (także palić korę z korowanego drewna).
Nie zachodzi konieczność korowania pni świerkowych, ilość zimujących w nich korników
jest znikoma i nie ma istotnego wpływu na stan zagrożenia.
- przy dużych ilościach pozostającego drewna w lesie, trudnościach z terminowym
wywozem (zbytem), należy jeśli nie można zorganizować tzw. składnic przejściowych
(poza lasem) lub z braku możliwości wyznaczenia takich miejsc, stosować metodę
rotacyjną.
W tym celu wyznaczyć jedną lub kilka powierzchni w drzewostanie, gdzie należy
składować pozyskane drewno. Wydzielenia te otoczyć pułapkami feromonowymi
i dowozić tam drewno z całego kompleksu. Metoda ta pozwala na "oczyszczenie"
drzewostanu z drzew zasiedlonych, skupiając je w jednym miejscu.
Zapobiegnie to niekontrolowanemu rozprzestrzenianiu się korników w drzewostanie.
Zdaniem ZOL w bieżącym roku należy także kontrolować rozwój korników, co pozwoli przede wszystkim
Nadleśnictwom na bieżącą kontrolę stanu zagrożenia drzewostanów przez korniki.
W tym celu proponuje się powołać obserwatorów rozwoju kornika
w RDLP Białystok w N-ctwach:Białowieża, Browsk, Hajnówka, Borki, Czerwony Dwór, Dojlidy, Supraśl, Krynki, Czarna Białostocka, Knyszyn i Żednia
a w RDLP Olsztyn w N-ctwach : Nidzica, Olsztynek, Spychowo, Strzałowo, Wichrowo i Wipsowo
Obserwatorzy rozwoju kornika drukarza winni być powołani na cały sezon
wegetacyjny w oparciu o pułapki klasyczne i feromonowe.
W tym celu w N-ctwie w wybranymm leśnictwie należy wyłożyć pułapki
klasyczne oraz 3 feromonowe w grupie.
1. Obserwacja rozwoju na pułapce klasycznej polega na wyznaczeniu 3 pól
(po jednym w sekcji odziomkowej, śrdokowej i wierzchołkowej)
o wymiarach 20 x 10 cm (2 dcm2), w których liczy się
ilość wgryzów i podaje narastająco w każdej obserwacji.
Rozwój kornika (długość chodników macierzystego, obecność i długość
chodników larwalnych, stadia rozwojowe)
obserwować pod korą obok pól "wgryzowych".
Po pojawieniu się larw, pułapkę należy okorować lub wywieźć, a dalsze obserwacje
prowadzić na pułapkach kolejnychy serii
(znaznaczając to w formularzu).
2. Obserwatorzy rozwoju korników nie muszą prowadzić obserwacji temperatury
powietrza, ponieważ informacje te będą zbierane z punktów prognostycznych.
3. N-ctwa winny przekazywać do RDLP i ZOL informacje
dotyczące prowadzonych obserwacji w poniedziałki drogą e-mailową.
4. Kontrolne odpowiednio wcześniejsze wystawienie pułapek feromonowych
w ubiegłorocznych gniazdach kornikowych do 10.04.2009r., w celu wiosennego
odłowu zimujących tam chrząszczy.
5.Pamiętać należy o odległościach wystawienia pułapek ok.25 m (wysokość drzewa)
od najbliższych świerków.
Monitoring oparty będzie na kontroli pułapek nie rzadziej niż 2 razy w tygodniu,
a w okresie upałów w trakcie rójek codziennie i liczeniu odłowionych korników.
Liczenie polega na pomiarze
objętości odłowionych chrząszczy. W tym celu przesypujemy chrząszcze do
wyskalowanego w cm3 naczynia, i odczytujemy zajmowaną przez nie objętość.
Zakłada się, że 100 szt. chrząszczy zajmuje 2,5 cm3. Kontroli najlepiej dokonywać
w godzinach południowych, mierząc jednocześnie temperaturę w punkcie obserwacyjnym.
Zebrane chrząszcze należy niszczyć.
Pamiętać należy o kontroli feromonu i w razie potrzeby wymianie na nowy.
Istotą powodzenia w ograniczaniu gradacji kornika drukarza
jest opanowanie
I generacji - maksymalnie pełne usunięcie z lasu
drzew zasiedlonych przez tą generację.
W drzewostanach sosnowych
Istotnym sprawcą powstawania posuszu jest przypłaszczek granatek, a także smoliki.
Przypłaszczek granatek jest szkodnikiem wtórnym wybitnie ciepło i światłolubnym, stale zagrażającym drzewostanom sosnowym osłabionym chorobami grzybowymi systemów korzeniowych, przerzedzonym drzewostanom poklęskowym, starym drzewostanom sosnowym z dużym dostępem światła.
Drzewa zasiedlone przez tego chrząszcza wyznacza się przez cały rok, kontrolując pod tym kątem zagrożone drzewostany sosnowe w comiesięcznych nawrotach.
Usuwając drzewa zasiedlone należy pamiętać o bezwzględnym wymogu
zgrabiania opadłej z zasiedlonych drzew kory, w której zimują larwy przypłaszczka
oraz jej paleniu.
ZOL zwraca uwagę, na powstałe w okresie jesienno - zimowym wywroty, złomy i śniegołomy
które nie uprzątnięte z lasu w terminie, stanowią doskonałą bazę rozwojową dla szkodników wtórnych, zwłaszcza w drzewostanach najuboższych rosnących na gruntach porolnych.
Ogólne wytyczne dotyczące sytuacji klęskowych:
- pierwszym zadaniem służb leśnych jest oszacowanie szkód, inwentaryzacja uszkodzonych
powierzchni odnośnie wielkości masy drewna do pozyskania, gatunków jak i ewentualnych
sortymentów. Taka inwentaryzacja pomoże określić kolejność porządkowania powierzchni
oraz kolejność pozyskania surowca, mając na uwadze pierwszeństwo sortymentów
cennych, wielkowymiarowych, a to pozwoli na ochronę drewna wartościowego, przede
wszystkim przed sinizną, jak i zasiedleniem przez szkodliwe owady - szkodniki techniczne
(drwalniki, żerdzianki)
- wykorzystać leżące kłody drewna na klasyczne pułapki. Pułapki należy systematycznie
kontrolować, poddając je korowaniu lub wywiezieniu z lasu, kiedy zaczynają się
wykształcać chodniki larwalne, ale jeszcze nie ma poczwarek.
- można stosować zabiegi profilaktyczne, opryskując surowiec drzewny przed zasiedleniem
go przez owady, głównie przed drwalnikiem, wtedy zabiegi wykonać na początku marca,
ale także przed żerdziankami, wówczas zabiegi wykonać na początku czerwca.
- drzewa ze złamaną częściowo koroną, jeszcze zielone, można pozostawić.
Drzewa te potencjalnie nie stanowią w danej chwili zagrożenia i można je usunąć
w terminie późniejszym.
- porządkowanie uszkodzonych powierzchni winno być systematyczne, tzn. porządkować
kolejno oddziałami.
Należy tu zaznaczyć, że jeśli wystąpi klęska powierzchniowa np. wiatrołomy,
porządkowanie rozpoczynamy od małych powierzchni, tak aby oczyścić je
z surowca podatnego na zasiedlenie przez owady, co w zdecydowany sposób
uniemożliwi - ograniczy bazę rozwojową owadów i powstawanie gniazd
np. kornikowych.
Usuwając drzewa zasiedlone należy pamiętać o bezwzględnym
wymogu zgrabiania opadłej z zasiedlonych drzew kory, w której
zimują larwy przypłaszczka, a przede wszystkim jej
paleniu.
UWAGA !
ZOL zwraca uwagę, na powstałe w okresie jesienno - zimowym wywroty, złomy i śniegołomy
które nie uprzątnięte z lasu w terminie, stanowią doskonałą bazę rozwojową dla szkodników wtórnych, zwłaszcza w drzewostanach najuboższych rosnących na gruntach porolnych.
Uporządkowanie stanu sanitarnego do wiosny, a następnie
bieżąca kontrola drzewostanów w okresie wegetacyjnym
wymaga dużej mobilizacji, a przede wszystkim częstych
nawrotów kontroli drzewostanów. Po prostu trzeba w tym celu chodzić po lesie.
Utrzymanie właściwej higieny sanitarnej lasu,
nie dopuszczanie do rozmnoży szkodników wtórnych zarówno
w drzewostanach iglastych i liściastych to nadal
główne zadania z zakresu ochrony lasu.
